Introductie bij het concept MandelART09

Een verlaten school "De Grote Tovenaar"

Vele kunststromingen ontkiemen in de marge. Een niet te stuiten creatieve onderstroom als antwoord op een voorbije tijd. In de loop van de moderne geschiedenis ontstaan in crescendo vele creatieve impulsen van wat dan de avant-garde wordt genoemd. Gelijkgestemde zielen vinden elkaar in een uitingstaal. Elkaar versterkend in hun verscheidenheid blijken ze een eigen gebald kenmerk en gedachtegoed te hebben. Kijk maar naar voorbeelden als The Factory, de Cobrabeweging, de Impressionisten, de Symbolisten, de Constructivisten, de Wiener Reactionisten... Mensen houden van “isten”, om hen van meet af aan veilig te catalogiseren. Soms definiëren kunstenaars zichzelf graag onder een identiteitslabel. Om vanuit een imaginair beschut basecamp ‘en garde’ de onbegripvolle wereld aan te gaan.

Veelal worden kunstprojecten ingericht op historisch belangrijke sites, mooie industriële erfgoedpanden of in goed ingerichte musea, maar hier hebben we bij voorbaat te maken met bouwvallige architectuur te midden van de groene landelijke natuur van Oostrozebeke. De verlaten staatsschool “De Grote Tovenaar” met zijn gevandaliseerde prefabbouwsels kan als metafoor staan voor een basecamp. De ideale broze omgeving om diverse artiesten een tijdelijke ruimte aan te bieden en hun werk te laten deinen in de marge. De klaslokalen met de stilgevallen leer’stof’. Wezenloze karkassen van wat ‘De Staat’ ons heeft achtergelaten. Hoelang deze school - of wat er nog van overblijft - er zal staan, weet niemand. Een reden te meer om er, vóór het is weggeteerd en verkaveld, de kunst in al zijn vormen te laten woekeren. Een basecamp is tevens een strategische inzet als rustpunt om zich even terug te trekken of om te exposeren en vandaar weer verder te bewegen.

Niet dat de deelnemende kunstenaars er als één beweging of collectief zullen te zien zijn. Ze zijn eerder samengesteld in hun diversheid en hebben onderling niet echt één gedachte. Ze zullen er enkel verbonden zijn als eeuwig-volwassen-kinderen die tijdelijk mogen spelen in de grote zandbak van de creativiteit. Ook verbonden door met ongezien werk voor het daglicht te treden. Werk dat al dan niet voor deze gelegenheid en locatie zal gecreëerd zijn. “We don’t need education now. We need new dimensions now.”

Wees er welkom en stort je in de kloof tussen schoonheid en verval. We wensen je daarbij een behouden val voor de kunst bij MandelART 2009.

Jan D’Hondt, 24 april 2008